Китап (роман)

К?биров Марат

– мин нык курыккан идем… – диде Зифа. – Чынлап, профессор…

– Бернич минуттан аягында булачак ул. Шуарчы бтен нрсне зерлп куегыз.

– зер, профессор. – Зифаны тавышында елмаю ишетелде: – Кптн зер инде.

Илдар да келеннн ген елмая иде.

Бераздан ул кзлрен ачты. Илдар блм уртасына куелган пыяла ванна тбенд, ниндидер яшькелт сыекча эченд ята иде. Аны кзлре ачылганны и беренче булып Илдус крде м кычкырып ибрде:

– Ул кайтты, профессор!

Илдар торып утырды. Хезмттшлре елмаешып кул чабарга тотынды. Бераздан Зифа белн Илдус аа аягына басарга булыштылар м ванна янындагы келмг

китерделр.

– Калганын зе карый тор, – дип елмайды Зифа м, стл янына килеп, ирлрг арты белн басты. Шул арада ук махсус айланма Илдарны юеш киемнрен салдырды да аны тнен киптереп, брхет халат кидереп куйды. Бераздан, кулына укол тотып, Зифа килеп итте. Аны крг, Илдар елмаеп куйды:

– Тагын уколмы?

– Монысы куркыныч тгел, – дип елмайды профессор. – И авыры тте инде. Котлыйм сине, Илдар!

– Сезне д… – диде Илдар, аман уколдан кзен алмыйча. – Блки, берр таблетка гына бирерсез?

– Илдар! – Зифа бер кулы белн назлы итеп аны муеныннан кочаклап алды, икенчесен ирне очасына юнлтте. – син шундый соклангыч егет…

– Мин егет т… – Илдар янбашында чнч тоеп тынып калды, чыраен сытты м бар гдсе белн Зифага асылынды. – -те-р-се…

Кыска буйлы кыз аны авырлыгын ктр алмыйча чайкалып куйды м ирне кч белн этеп ибрде:

– Сытасы бит!.. – дип елмайды ул. – зе кара да миа кара…

– ниг? – дип кашларын сикертте Илдар. – Син д ярыйсы гына!..

– Карагыз ле, профессор. – Илдусны кыяфте киргеннн артык итди иде. – Перфторуглеродларны тагын бер зенчлеген ачыкладык тгелме со?! Безне триб астындагы кешебез, ушына кил белн, Зифага ташланды. Димк, перфторуглеродлар потенцияне д арттырып ибр.

– Ахмак! – дип шелтлде аны Зифа. – Сине уеда гел бер нрс инде…

– Ярый, тынычланыгыз. – Профессор шаярышка чик куйды. – Илдар, син ял блмсен керсе. сез… Эшлрегезне тгллгез д – йлрегезг. Бгенг тмам.

– Профессор, блки, минем фатирны юу турында…

– Илдус! – Рамил хмтович бераз сзсез торды м стл тартмасыннан ике диск алды: – Син иртг шушы мсьл буенча зер бул. монысы сиа, Зифа.

7

Рамил хмтовичны кыяфтен караганда, Илдар белн икесе ген калгач, лл нрслр турында серлшерлр шикелле иде. мма Зифа белн Илдус артыннан ишек ябылуга ук, блмд тынлык урнашты. Берсе д башлап эндшерг ашыкмады. ле булса ял блмсен кереп кит алмаган Илдар бтен тненд ниндидер лззтле арыганлык тоеп, селкенерг д иренеп утырса, профессор кашларын ыерып нрсдер уйлый, зе чен ниндидер бик мим нрсне хл ит иде сыман. Илдар аа карап-карап алды, лкин блдерерг кыймады. Бераздан профессор зе урыныннан кузгалды. Акрын гына атлап, стл янына килде. Ике кулы белн стлг таянып, бернич минут басып торды. Аннан со Илдарга борылды.

– Мин баягы трибне тагын бер тапкыр кабатлау турында уйлаган идем, – диде профессор, хезмттшлре артыннан ишек ябылуга. – Бу юлы без икебез берглп сяхт кылырга тиешбез. Лкин ле хлсезлнебрк торам. Безне ул сяхтне беркадр вакытка кичектерерг туры килер. Шулай хтта яхшырак та булыр. Син д кч туплап, зерлнеп торырсы. хзер без сине сяхте турында сйлшербез…

Рамил хмтович стенадагы электрон сгатьк карап алды да бтенлй икенчег борды:

– Яа йортта ничек со? – диде ул, и мим нрс турында сорашырга оныткан кеше сыман. – ле аны бтен ммкинлеклрен д татып карый алмагансыдыр?

– Юк… – дип елмайды Илдар. –

мма кргн кадресе д башка сыярлык тгел. йтеп алатып кына бетереп булмый аны. Шундый соклангыч! Рхмт инде сезг, Рамил хмтович!

– Ярый… – Профессор кул гына селтде. – Ванна керде инде бген?..

– йе… – Илдар кангать елмайды. – Аны ванна гына дип йтерг д тел бармый…

– ле эш блм белн танышып лгердеме со?

Илдар елмайган иреннн кинт тынып калды.

– Юктыр ле, – дип, зе к авап бирде профессор. – Эш турында уйлап та карамагансыдыр. Мин, бер атна яшгч кен, йд эш блмсе д барлыгын белдем.

– Юк… – диде Илдар, иел сулап. – Анда аяк та басмадым ле…

– Ярый, лгерерсе… – Профессор аа сынап карап торды. – Тик бер кишем бар. Эш блмне сндереп куй. Вак-тяк нрслрд, лбтт, булыша ул. мма фикерне гел читк, гел кирксез нрсг юнлтеп тик тора. Ул йорт – ял итр чен, рхтлнеп, лззтлнеп яшр чен. мма ул эш чен бармый. Шуа кр и беренче итеп аны сндереп куй. м алай ите турында беркемг д йтм.

Илдар елмайды:

– Со аны йтеп торасы бармыни?! Сндер белн билгеле була ич!

– Юк! – Профессор тш кессеннн кечкен диск тартып чыгарды. – Мен кайда аны даруы. Идар ит пультына кереп, андагы дискны мен шушыны белн алыштырып кына куясы. м всслам! Бтен система тгл эшли. сине эш блмне сндереле турында беркем д белми.

– Ничек инде?! – Илдар шаяртмыймы икн дигндй сынап карады. – Алай булмый бит!

– Кил ле монда. – Рамил хмтович аны трз янына алып килде. – Нрс крсе?

– Урам…

– Хзер мен бу кинокамера аша кара. – Профессор, стл тартмасыннан кечкен кинокамера алып, Илдарга тоттырды. – Кинога тшер урамны.

Илдар бертын урам кренешен тшерде д профессорга борылды:

– Шуннан нрс?

– Мен болай. Сине кулыда – урамны кзтерг куелган камера. Ул урамда нилр булганын тшер. сакчы – йтик, урамдагы тртип чен авап бирче кеше – шушы камерадан кзт. гр урамда ниндидер гадттн тыш кренеш бар икн, ул шундук тиешле ирг хбр ит. Хзер без шушы камерадагы дискны алыштырып куябыз…

Рамил хмтович чынлап та дискны алыштырды.

– Мен кара, – дип, ул камераны кабат Илдарга бирде. – Нрс крсе?

– Урам кренеше…

– Аладымы инде?! – Профессор, ниаять, тшендер алуына сенгн кебек иде. – Сине камерада да – урам кренеше. Гадти урам кренеше. м син, шушы кренешк карап, урамда барысы да тртипт дип уйлыйсы…

– асылда мин чынбарлыктагы урамны тгел, алдан тшерелгн нрслрне крм… Шулаймы?!

– Сине эш блм белн д шундый ук принцип килеп чыга. Аз гына катлаулырак процесс. мма нигезенд шушы кренеш ята. м белсеме нрс?

– Нрс?

– Мин ул дискны сиа блк итм.

Илдар елмайды:

– Рхмт, Рамил хмтович…

– Ярый. мма блмне сндереле хакында беркемг д, хтта хатыныа да йтм. Килештекме?!

– Килештек.

– М.

Икесе д клешеп алдылар.

– Моннан ары сиа йд д эшлрг туры килчк, – диде профессор, зене юмартлыгы чен акланырга телгндй. – Кбесенч йд эшлрг туры килчк. м мин сине юкка-барга бленене телмим.

– Алашыла…

– м тагы бер нрс. – Профессорны кулында кечкен флакон пйда булды. – Мен бу сыекчаны син бген к, е алып кайтып, и ышанычлы урыныа яшереп куясы. Мин аны нрс икнен д, ни чен кирклеген д йтмим. Вакыты иткч, син аны кайда, кайчан м ничек кулланырга кирген зе алаячаксы. Килештекме?!