Забі ў сабе Сакрата!

МАНІХВЭСТ (В.Ж.)

КУШЭТКА-ГРЫЛЬ

"На правадох электрык павіс..." (В.Ж.)

ШАХЦЁРАМ (В.Ж.)

"Няма вушэй у птушак..." (В.Б.)

ЛАГОДНЫ ТРАВЕНЬ (В.Б.)

"Феі, эльфы і русалкі..." (В.Б.)

"На чырвонае святло..." (В.Ж.)

ПРЫГАЖУНЯ ЙШЛА ЎМІРАЦЬ (В.Б.)

"Я працягнуў

руку дапамогі..." (В.Ж.)

"Трамвай спыніўся на павароце..." (В.Б.)

"Бэзавыя джунглі..." (В.Б.)

ЦЯЖКІ ВЫПАДАК (В.Ж.)

ТРЫЯЛЕТ (В.Б.)

"Выйшаў чалвек глухі..." (В.Б.)

"Учора ці пазаўчора..." (В.Ж.)

"Запусьцілі мы ракету..." (В.Ж.)

KIM БЫЦЬ? (В.Б.)

ЛЕТАПІСНАЕ (В.Б.)

"Недастварыўшы перла..." (В.Б.)

КАПІТАН ЖУЕ

ВОЖЫКІ (В.Ж.)

СПРЭЧКА (В.Б.)

"У мяне зачасалася сьпіна..." (В.Ж.)

ПРАЛЯТАЛІ ПТУШКІ (В.Б.)

ЭРДЭЛЬТЭР’ЕР (В.Ж.)

"Сьвет - тэатар. Людзі ў сьвеце..." (В.Б.)

ЧАПЛЕЛАСІ (В.Ж.)

"Маё сэрца стракоча, як швальная машынка..." (В.Б.)

ЧАМУ Я ВЭГЕТАРЫЯНЕЦ (В.Ж.)

ТРЫІЯЛЕТ-БРАХІКАЛЯН (В.Б.)

ТУЮГ БАГЕМНЫ (В.Ж.)

ТУЮГ ЗАСТОЛЬНЫ (В.Ж.)

ТУЮГ ЭКАЛЯГІЧНЫ (В.Ж.)

"Лыжнік сеў за піяніна..." (В.Б.)

"Хаты бяз птахаў..." (В.Ж.)

НА ЛОЖКУ (В.Б.)

КЛЮБ АМАТАРАЎ АДЗІНОТЫ

ЛЮБІ (В.Б.)

ПЛЯГІЯТ (В.Б.)

"Дзеўка купіла вяроўку і мыла..." (В.Б.)

ЭЛЕГІЯ № 1 (В.Б.)

"Яны ад'язджалі па альфабэце..." (В.Б.)

"Мой голас лунае ў прыгожай магільні..." (В.Б.)

"Яна ведала, чым усё скончыцца..." (В.Б.)

"Навошта мне маё жыцьцё бяз Слова..." (В.Б.)

"Калі было мне тры гады..." (В.Ж.)

НА МАСТАЦКАЙ ВЫСТАВЕ (В.Ж.)

"на дне..." (В.Ж.)

"Ёсьць людзі блізкія..." (В.Ж.)

"У цяжкім змаганьні зь лянотай..." (В.Ж.)

"Думаў: зараз прыляціць натхненьне..." (В.Ж.)

"Рэчаіснасьць мне заткнула рот..." (В.Ж.)

АБ МЕСЦЫ ЧАЛАВЕКА Ў СУСЬВЕЦЕ (В.Ж.)

ТРЫ ПЭДАЛІ ДЛЯ ГОНШЧЫКА

"Яна чытала Гумілёва..." (В.Б.)

ЛЕБЯДЗІНАЯ ПЕСЬНЯ РЭАЛІСТА (В.Ж.)

"- Чаму ты прамаўляеш хорам?.." (В.Б.)

НЯ ЎСЁ TOE ЗОЛАТА, ШТО 3 ВОЗУ ЎПАЛА (В.Ж.)

"Я штатная Муза Саюзу пісьменнікаў..." (В.Б.)

"Здаваў ён кроў..." (В.Ж.)

"Скончым тыдзень за тры дні..." (В.Б.)

МІЛА МЫЛА МУЛА (В.Ж.)

БІЁЛЯГАМ-ПРАКТЫКАМ (В.Б.)

"Праводзь сабе пальцам па аблоках..." (В.Б.)

"Я цябе падманю..." (В.Б.)

"Тры танкісты выйшлі з танку..." (В.Б.)

МАНАВЕРШЫ

"Даўно я ня бачыў суседа жывым..." (В.Ж.)

ШЛЯХ ПАЭТА (В.Б.)

"Гніль дадала натхненьня пню..." (В.Ж.)

PERPETUUM MOBILE (В.Б.)

"Жыццё праходзіць, стоячы на месцы..." (В.Ж.)

ЗДРАДА (В.Б.)

"А нехта пол мяняе, як пальчаткі..." (В.Ж.)

АПАТЭОЗ ПУСТЭЧЫ (В.Б.)

"П'яўкі абступілі мяне..." (В.Б.)

"Рэчаіснасьцю тут і ня пахне..." (В.Ж.)

ВЕРШЫ НАШАГА СЯБРА ВАБІЛЯ ФІРХОЛЬДА

"У мяне растуць гады..." (В.Ф.)

МАРЖОВЫ СЬВЕТ (В.Ф.)

"Першы ў сьвеце вершатворца..." (В.Ф.)

"Дзьве нагі ў адну штаніну..." (В.Ф.)

"Могілкі. Цёмна. Крыжы. Камяні..." (В.Ф.)

"Ні цыгарэт, ні наркаты..." (В.Ф.)

"Гэты горад, марудны, як трактар..." (В.Ф.)

"Мне кахаць бы вас, дзяўчаты..." (В.Ф.)

"Расталі ў зімовай лядоўні..." (В.Ф.)

"Чатыры маленькія рыбкі..." (В.Ф.)

Кніга сямейнай пары ўлапішыстаў Віктара Жыбуля і Веры Бурлак - для тых, хто хоча знітаваць свае

жыццё з паэзіяй. Вершы з яе можна завучваць на памяць, дэкламаваць пад музыку, выкарыстоўваць у побыце дарэчы і недарэчы, прамаўляць за святочным сталом, мармытаць у душы, шаптаць, каб заснуць, і выгукаць, каб прачнуцца... Урэшце, іх можна проста чытаць, паслядоўна перагортваючы старонкі. Для шырокага кола чытачоў.

МАНІХВЭСТ Мастацтва патрабуе - ахвяраў не хапае. Хто возьме, паспрабуе - з насоў накалупае такога матэр'ялу, зь якога лепяць цуды: антычныя піялы, гатычныя спаруды? Тады свабоды сьвята сьвятлом сагрэе нас. Мастацтва ўедзе ў хату, мастацтва дзеля мас- тацтва дзеля дзіва злавеснай пекнаты - мастацкія масівы, мастацкія масты! * * * На правадох электрык павіс. Тырчыць адвёртка з ілба. І думаеш, бачачы гэты эскіз: “Наша жыцьцё - барацьба!” ШАХЦЁРАМ Колькі пранікнёных палкіх фраз, поўных суму, роспачы ды болю я кажу, калі зьядаю ўраз лыжку роднай беларускай солі! *** Няма вушэй у птушак. Адрэзаць вушы. Павыдзіраць сабе ўсе зубы, Завострыць нос і губы, Разрэзаць рукі ўздоўж па локаць, Наторкаць пёраў, Зрабіцца самай лёгкай. Я больш ня буду ежу лопаць, Я буду лётаць. ЛАГОДНЫ ТРАВЕНЬ Я зноў хачу, як у дзіцячай пары, хадзіць па столі нагамі да гары, дражніць сьмерць, за касу цягаць, і на самакацеры пацеры па мацеры. Але са столі вапну зьдзёрлі галубам, а самакат закатаваўся сам, і сьмерць, нібы з вады за валасы, з жыцьця рукамі цягне. Без касы.