Ихтимал…

Н??миева Г?лф?ния

теге атта чабып йргн тштн со бтн тш крмдем мин. 2100 елны декабре иткнче. Егерме дрт елдан артык. мен быел иде тн рттн тш крдем. Быелмы, лл былтыр дип язасымы? ле ике-ч атна гына тте инде д, хзер бит 2101 ел. Яа ел башланды, минем теге иде тш былтырда калды, былтырда гына тгел, узган гасырда. Егерме икенче гасырга кердек.

***

Калм тотып кнекмгн кул арып та китте. Вакыт та шактый тте бугай. Тхфт язуыннан туктап, калмен куйды. Сгать 3.45 икн. Сгатене у ягындагы сенсорга бармагын тидереп алды. Тхфт янына Оста килеп керде: “Херле

ирт! зерлимме, нрслр кертим?” Оста – робот, й хезмтчесе. Тхфт аны зе ясады. Университетта укуын тмамлаганда, диплом эше итеп ясаган иде. Мен шуннан бирле, ягъни инде ун елдан артык, Оста Тхфтк ашарга зерли, енд тртип м чисталык булуны тэмин ит. Тхфт иртнгесен м кндезгесен йд ашый. Кичен кбрк бисе ресторанына йри. Хер, хзер ресторан Зр апасыныкы инде, бисе ял ит. тисе – Тхфтне Вакыйф бабакае – вафат булгач, Нурания би рестораннарын кече кызы Зрг тапшырды, йортын олы кызы кълимг калдырды. Бу йортка кълимне улы Тхфт кчеп яши башлады. Бабакае лгнд, Тхфтк 19 яшь иде, бу йортка ул бер елдан со кчеп килде. Университетны да шушыннан укып тмамлады, Останы да шушында ясады.

Нурания би зене туган йортына – Вакыйф бабай фатирына кчеп китте. Моа серсенделр, лбтт. мма Нуранияг сз йтче булмады. аны з планнары, ниятлре бар иде: ле Вакыйф бабакайдан гына тгел, аны нисеннн – Нурания бине бисе лфинурдан ук калган бик бай китапхан бар. Анда кызыклы кулъязмалар да шактый ди, гомер буе компьютер, телекомп белн эшлгн Нурания калган гомерен шул китапларга, язмаларга багышларга булды. Моны ниг кирклеген алаучы гына лег юк иде…

Остага иртнге ашка яшелч салаты ясарга, дге боткасы м кофе пешерерг кушты да Тхфт душка кереп китте. Аны р кне шулай башлана. ул юынып чыгуга, Оста ашны зерлп куйган була.

Ярты сгатьтн Тхфт, калмен-дфтрен тотып, яадан стл артында утыра иде инде.

***

Тхфтне дфтреннн.

2100 елны 15нче декабренд, чршмбе кн кргн тшем.

Мин телекомпны кабыздым да почтаны ачтым. Анда хат килгн, тик кемнн икнен ич алап булмый. Хатта бары тик бер шигырь:

“Байсу кллренд аккошлар кп,

Казлар йзми никтер инешт.

бит

Авыл янындагы инешлрг

Каз-рдклр йз килеш.

Байсу яннарында шул ук урман,

Шул ук кырлар, яшел болыннар.

мма

Уйнамый шул чабып болыннарда

Ак бклле шаян колыннар.

Казлар йзсен дис инешенд,

Уйнасыннар дис колыннар,

йд,

Кайт ле син Байсу якларына

м тормышны ал син кулыа.

Шигырьне язылу кне – 20.04.2021”.

Мин шушы хатны укыдым да аптырап утыра идем, Вакыйф бабакай тавышын ишеттем:

– Озакламый тормышлар шактый згрер. Борчылучылар, кайгыручылар, днья беткндй кыланучылар кп булыр. мма днья бетмс, улым. Бу шигырь сиа киш ул.

Мин леге хатны электрон почтадан алып телекомпта саклап куйдым м… уянып киттем.

***

Тхфт ул иртне яхшы хтерли. Уянуга, тиз ген телекомпын кабызып, почтаны карады. Анда леге

хат юк иде, лбтт. Хтеренд калган шигырьне тиз-тиз ген ыеп бастырып куйды Тхфт. Шулкадр ачык итеп хтерлвен зе д гаплнде.

Кичк таба Тхфт бисе янына китте. Вакыйф бабакайны фатирына кчкннн бирле, Нурания би телекомптан озын-озак сйлшерг яратмый. Исн-саулыгын белдер д бетте-китте. Кишлшсе, озаклабрак сйлшсе кил икн – рхим ит, кил, кунак та булырсы, сйлшерсе д.

Тхфт килеп кергнд, бисе китаплар, альбомнар актарып утыра иде. Оныгын сенеп каршылады. Тиз ген кухняга чыгып, табын хстрлде. Тхфт кайчандыр аа Остага охшатып ясаган бер роботын блк итмкче булган иде, бисе алмады. зем зерлим, йдге эшемне зем эшлим, диде.

бисене тмле чен эч-эч, Тхфт гаеп тшен д сйлп бирде. Шуны сйлрг килгн иде д бит инде ул.

– Тикмг тгел бу, улым. Язып куй ле син моны. Оныта крм. зем д лл нинди тшлр кергли. Минеке картая бару билгеседер инде, блки. Шулай да исед тот ле син моны…

Ул вакытта язып куймаган иде шул. Мен бген яза инде, бтенесен –иде тшен д. Алар эзлекле булып кз алдына килеп торалар.

***

Тхфтне дфтреннн.

16нчы декабрь, 2100 ел, пнешмбе иде. Бу кнне кргн тшем.

Ишегалдына чыксам, анда ат басып тора. Ап-ак ат! Бу бит теге – тугыз яшьлек чакта Байсуда кргн тшемд мин атланып чапкан ат. “Атлан!” –дигн тавыш ишетелде. Вакыйф бабакай тавышы иде бу, мма ул зе кренмде. Мин атка шулкадр т-итез атландым, зем д та калдым. Бер мизгел эченд ак атым мине ниндидер капка тбен китереп иткерде. Сикереп кен тштем д, капканы ачып, ишегалдына кердем. кият дис, кият тгел, мма мин ниндидер ткн заманга элктем бугай. й икн. Ишегалдына игле ат килеп керде, арбасына печн тялгн. Минем андыйларны элекке киноларда гына кргнем бар иде. йалды ишеге ачылып, аннан тугыз-ун яшьлрдге бер малай килеп чыкты.

– Кайттымы, бабай, печнне ябезме?

– Атны тугарыйм ле, улым. Аннары карарбыз. ле башта чй эчеп алырбыздыр.

– Бабай, иртг минем туган кн. Килер микн бген спит магазинга?

– Сатучы апа йтте бит, улым, заказ бирдек, диде. Килер.

– Аннары балыкка да спит белн ген йрермен, йеме, бабай.

– Йрерсе, улым.

Бабасы атын тугарганда, малай аны янында бтерелде. Мине крче д юк. зем атланып килгн ак атны зем д крмим.

Ул арада ишектн яшь кен бер сйкемле хатын-кыз чыкты.

– тй, мичк шг тыктык. Ул пешкнче, йд, тиз ген еп атыйк бу печнне. Мин лапас тбсен менм, – диде д, ниндидер таяк-киртлрдн ген ясалган баскыч куеп, тбг менеп т китте. Абзый кеше снкк печнне кплп элктереп, тбг ыргыта башлады. Малай ис арбадан ишеп тшереп тора. Бик тиз ген тгллп т куйдылар. Мин земне эшлексезлнеп кзтеп торуыма кыенсынгандай да булдым.

Киемнрен каккалап, бакчаны койма баганасына беркетелгн юынгычта кулларын-битлрен юып, печнчелр йг кереп китте. Минем бакчаны карап чыгасым килде. И-и, мондагы матурлык! Ччклр, агачлар, куаклар. Мин, ле лгермгн икнен креп торсам да, бер алма зеп кабып карамакчы идем, капка ачылып китте д аннан бер хатын-кыз башы кренде.

Конец ознакомительного фрагмента.